25-01-11

CONSEQUENT WOON/WATERBELEID BETEKENT OOK INDIJKEN VAN AANTAL ASIELZOEKERS

De BBL en Natuurpunt merkten in het debat over de wateroverlast in Vlaanderen op, dat Vlaanderen volgebouwd is.  Vooral de druk op de randsteden is zeer groot. Zo zal er volgens het RUP grootstedelijk gebied Antwerpen 102 hectare nieuwe woonzones moeten bijkomen, voornamelijk in de rand- en buurgemeenten van de stad Antwerpen.  Dit leidt ongetwijfeld tot verdere verharding van de open ruimten met alle gevolgen voor de waterhuishouding in deze gemeenten.

 

Vlaams Volksvertegenwoordiger Marleen Van den Eynde deelt als inwoner van een randgemeente van de stad Antwerpen deze visie.  Zij stelt vast dat er inderdaad niet geopteerd werd voor de verdere inbreiding van de steden.  Er is bovendien een grote stadsvlucht naar de randsteden door de grootstedelijke problematiek, en de verdere teloorgang van onze steden door vervreemding. 

 

Van den Eynde meent dat een consequent woon/waterbeleid zich opdringt om verder problemen inzake wateroverlast te voorkomen. Zij stelt dat er jaarlijks ongeveer 20.000 asielzoekers ons land binnenkomen die allemaal een woongelegenheid vragen en in vele gevallen ook krijgen.  Dit betekent dat jaarlijks een grondoppervlakte van een middelgrote gemeente zoals Kontich moet volgebouwd worden om aan al deze nieuwkomers een woongelegenheid te geven.  Enkel door een degelijke aanpak van de asielzoekersproblematiek maakt Vlaanderen nog kans om nog wat open ruimte over te houden voor haar volgende generaties. 

16:40 Gepost door Marleen Van den Eynde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-01-11

VLAAMSE REGERING INVESTEERDE DE VOORBIJE JAREN AMPER IN DE AANPASSING VAN DE INFRASTRUCTUUR IN HET DENDERBEKKEN!

Twee maand na de waterproblemen van november zijn enkele dagen van verhoogde neerslag bovenop het aanwezige smeltwater reeds voldoende om op verschillende punten in Vlaanderen opnieuw voor problemen te zorgen. Opvallend is dat de steden en gemeenten in het Denderbekken opnieuw het meest schade dreigen op te lopen.

Net gisteren zijn in het Vlaams Parlement de hoorzittingen gestart die de vorige overstromingen moeten evalueren. Het CIW (centrum voor integraal waterbeheer) heeft een voorlopig rapport opgesteld dat de situaties in de verschillende bekkens beschrijft en aanbevelingen doet voor het beleid. Het Vlaams Belang onderkent dat in dit rapport een reeks interessante aanbevelingen staan opgesomd. Toch heeft onze partij een aantal fundamentele bedenkingen:

Het rapport heeft de neiging om niet man en paard te noemen. Opvallend is vooral de verbloemende taal die wordt gebruikt om de onwil van een aantal Waalse waterbeheerders te beschrijven in de discussie rond het overstorten van water in het kanaal Charleroi-Brussel.  Het versneld afvoeren van water door Waalse beheerders in het kanaal veroorzaakte in de Vlaamse gemeenten rond het kanaal grote problemen. De Waalse beheerders waren moeilijk te bewegen om mee te werken om erger te voorkomen. Ze hadden –in tegenstelling tot de Nederlandse buren voor het kanaal Gent-Terneuzen, helemaal geen interesse voor wat zich bij de buren afspeelde.

Een ander Waals-Vlaams conflict betreft het Denderbekken waar we nu ook weer problemen zien. Het feit dat de Waalse baggerwerken, zonder te zorgen voor de nodige buffercapaciteit, zorgen voor een versnelde afvoer richting Vlaanderen wordt in het rapport onder de mat geveegd. Ervaren waterbouwers wezen tijdens de watersnood zelf nog op deze foute aanpak. Baggeren van een waterloop doet men vanuit de monding stroomopwaarts. Zowel de Waalse als de Vlaamse regering zijn hierbij in de fout gegaan.

In tegenstelling tot Wallonië investeerde de Vlaamse regering de laatste jaren amper in de aanpassing van de infrastructuur in het Denderbekken. Meer nog, op alle vlakken kan men spreken van onderinvestering. Met onze waterlopen is het al net zo erg gesteld als met onze wegen! Ook op dit vlak laat Vlaanderen zich ringeloren! De onderinvesteringen op infrastructuurvlak zijn een rechtstreeks gevolg van de financiële geldstromen van Noord naar Zuid waarbij Vlaanderen verplicht is de Belgische constructie in leven te houden ten nadele van haar eigen noden.

Het rapport wijst ook uit dat er nood is aan een betere ruimtelijke planning. De zogenaamde watertoets is helemaal geen geschikt instrument om bebouwing in kwetsbare gebieden tegen te gaan of aan te passen. Nog steeds zijn buffer- en overstromingsgebieden ingekleurd als woon- of industriegebied. Hiervoor moeten er oplossingen komen. Water moet opnieuw de  ruimte krijgen in de natuurlijke winterbeddingen van de rivieren. Dit vergt echter politieke moed. We vragen ons af of de meerderheid die moed zal kunnen opbrengen. Nogal  wat gemeentebesturen proberen overigens nog steeds verkavelingen te laten realiseren in waterzieke gronden.

Vlaanderen staat dus pas aan het begin van een reeks uitdagingen om de infrastructuur en de ruimtelijke planning aan te passen aan de veranderende omstandigheden en het wanbeheer van de afgelopen decennia ongedaan te maken !

Marleen Van den Eynde

Vlaams volksvertegenwoordiger

08:30 Gepost door Marleen Van den Eynde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |